İmam-ı Ahmed Rabbani hazretleri, Hindistan'da yetişen en büyük veli ve alim.; Ariflerin ışığı, velilerin önderi, İslam’ın bekçisi, müslümanların baş tacı, müceddid, müctehid ve İslam alimlerinin gözbebeğidir.; Silsile-i aliyyenin yirmi üçüncüsüdür.1563 yılında Hindistan'ın Serhend (Sihrind) şehrinde doğdu.; İmam-ı Rabbani ismiyle tanınmıştır.; İmam-ı Rabbani, Rabbani alim demek olup, kendisine ilim ve hikmet verilmiş, ilmi ile amel eden, ilim ve amel bakımından eksiksiz ve kamil, olgun alim demektir.; Hicri ikinci bin yılın müceddidi (yenileyicisi) olmasındandolayıMüceddid-i elf-i sani, ahkam-ı İslamiye ile tasavvufu birleştirmesi sebebiyle, Sıla ismi verilmiştir.; Hazret-i Ömer'in soyundan olduğu için, Faruki nesebiyle anılmış, Serhend şehrinden olduğu için de oraya nisbetle, Serhendi denilmiştir.; Bütün bu vasıflarıyla birlikte ismi, imam-ı Rabbani Müceddid-i elf-i sani Şeyh Ahmed-i FarukiSerhendi'dir.; Babası ve dedelerinin hepsi, zamanlarının büyük alimleri, salih ve faziletli kimseleri idiler.; Babası Abdülehad Efendi din ve fen ilimlerinde yetişmiş, tasavvufta da en son mertebeye ulaşmıştı.