İlim Öğrenenlerin Adabı - Nasirüddin Tusi

Bu kitap, Hace Nasirüddin Tusî’nin Ahlak-ı Nasıri kitabından hemen sonra kaleme aldığı “ilim öğrenenlerin adabına” dair öğrencilere ve ilim peşinde koşan kişilere ders niteliğinde olan kitabın ilk defa yapılmış olan Türkçe tercümesidir.; “İlmi isteyen kimse mutlaka gayret ve himmet içerisinde olmalıdır.; Nasıl ki bir kuş iki kanadı ile uçabiliyorsa insan da himmet kanadı ile uçmayı başarabilir.; Öyleyse talebe, okuduğu kitapların hepsini aklında tutmaya çalışmalıdır.; Böylelikle onlardan bazılarını kadriyle öğrenip söz sahibi olabilir.; Ama ilim peşinde olan kimse yeteri kadar çalışkan olmasına rağmen ciddiyet sahibi değilse veyahut hedefi için oldukça ciddi ama yeterli çabayı göstermiyorsa; o zaman ancak ilimden belli bir miktar nasibi olur.; Talebe bilginin fazilet ve inceliklerini düşünerek çabalamalı, işi ciddi tutmalı ve böylelikle kendini ilim yolunda yormalıdır.; Çünkü bilgidir baki kalan ve ne varsa ondan gayrı yok olmaya mahkûmdur.; İlim sonsuz yaşamın kaynağıdır.; Bir sözün hedefe ulaşması için onu söylemeden önce üzerinde düşünülmesi gerekir.; Söz aynı ok gibidir.; Ok atılmadan önce hedef nasıl ölçülüp biçiliyorsa; sözde de aynısı olmalıdır.; ”